0144 บทที่ 144 ศึกกินแตง

บทที่ 144 ศึกกินแตง

"เฉียงเวย เธอ..." เสียงของมนุษย์หมาป่าทุ้มต่ำเจือความสั่นเครือ

โจวเฉียงเวยมองไป ร่างพลันแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อย

"หวังเฉียง นายมาได้ยังไง?"

เธอรู้สึกผิดจนทำท่าจะปล่อยมือที่ควงแขนหยางฝานออก

หยางฝานใช้มือข้างหนึ่งตบแก้มเธอเบาๆ

"จำคำที่เธอพูดไว้ล่ะ ต่อไปนี้เธอเป็นของฉันคนเดียว"

โจวเฉียงเวยจึงไม่ได้ปล่อยมือ

หวังเฉียงอ้าปากค้าง

"เฉียงเวย เธอถูกบังคับให้ทำแบบนี้ใช่ไหม?"