กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 76 ระดับขุนพล รับมือยากชะมัด
เสียงโหยหวนดังขึ้นแล้วก็เงียบหายไป ประกายสายฟ้าสีม่วงสว่างวาบคำรามก้องอยู่ภายในโกดัง ช็อตคนทั้งเจ็ดแปดคนที่ลุกขึ้นสู้จนไหม้เกรียม
เหลยอีปิงหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา แล้วส่งข้อความไปหาใครบางคน:
[อาซื่อ นายพาลูกน้องมาสักสองสามคน ขนเสบียงตรงนี้ไปให้หมด พิกัด...]
โทรศัพท์แค่ถูกโยนทิ้งไปแต่ยังไม่ได้ตัดสาย หวังเต๋อไห่เอ่ยออกมาสี่คำด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ:
"แกกำลังวอนหาเรื่อง!"
...
ภายใต้แสงไฟสว่างจ้าในคฤหาสน์ แววตาของหวังเต๋อไห่สะท้อนประกายเย็นยะเยือกราวกับอสรพิษ
ชายผู้สถาปนาตนเป็นพระเจ้า ในที่สุดก็เผยโทสะออกมาแล้ว
แค่เหลยอีปิงคนเดียว กล้าดียังไงมาปีนเกลียวเหยียบหัวเขา?