กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 72 รอฉันรับรถสวนทางแป๊บ
ซ่งเชี่ยนนอนอืดอยู่บ้านไปครึ่งค่อนวัน
เดิมทีเธอยังต้องออกไปหาอาหาร ทว่าวันนี้จะมีหมาเลียเอาอาหารมาส่งให้ถึงที่ แล้วจะไปทนลำบากทำไมกัน?
นอนอยู่บ้านรออาหารมาส่งก็พอแล้ว
"นี่มันเที่ยงแล้วนะ!" ซ่งเชี่ยนเบะปากอย่างไม่พอใจ:
"ไม่รู้จักมาให้เร็วหน่อยหรือไง?"
"หมาเลียไร้ประโยชน์ หักคะแนน!"
เธอลูบท้องที่แฟบลงเรื่อยๆ ก่อนจะส่งข้อความไปหาซูต้าเผิงอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก:
[พี่จ๋า จู่ๆ ก็คิดถึงพี่จังเลย! พี่อยู่ที่ไหนเหรอ?]
ทางซูต้าเผิงกลับตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: