กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 53 ไม่ต้องประหลาดใจไป
หลินเสียนยังคงนิ่งเงียบ ทว่ากลับได้ยินข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาไม่น้อย
ที่แท้คนพวกนี้ก็เล็งอาวุธเอาไว้นี่เอง
ก็ถูกของมัน เตรียมการมาพร้อมขนาดนี้ ถ้าแค่มาลักพาตัวผู้หญิงคนเดียว คนพวกนี้ก็คงกินยาจนสมองพังไปแล้ว
หญิงสาวกัดฟันแน่น ผ้าผืนนั้นปิดบังดวงตาสีอำพันที่เปี่ยมด้วยเพลิงโทสะเอาไว้
"พวกแกฝันไปเถอะ ฉันยอมตายก็ไม่พาพวกแกไปหรอก!"
ชายถือดาบโบกมือไปมา
"ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันพาเธอไปเอง ทำเหมือนไม่มีใครรู้ว่าคลังแสงอยู่ที่ไหนงั้นแหละ"
"วางใจเถอะ พวกเราแค่ต้องการใช้ลายนิ้วมือกับม่านตาของเธอปลดล็อกคลังแสงเท่านั้น"
มุมปากของหญิงสาวผุดรอยยิ้มเย้ยหยัน