กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 ยังสามารถซื้อบ้านในเมืองหลวงมณฑลได้
ฮั่วเจิงซึ่งโดนตบหลังเข้าฉาดหนึ่งรีบกล่าวว่า
“ทำตามปกติก็พอครับ แม่ไม่ควรแสดงความกระตือรือล้นจนเกินไป”
“พ่อกับน้าชายของคุณสหายไป๋ต่างก็เคยผ่านสงครามต่อต้านอเมริกาช่วยเกาหลีมา เธอช่วยผมไว้โดยไม่มีผลประโยชน์แอบแฝง ถ้าครอบครัวเรากระตือรือล้นจนเกินไปกลับจะทำให้เธอลำบากใจเสียเปล่า ๆ”
ฉีอวิ้นจู๋พยักหน้า
“ลูกพูดก็มีเหตุผลเหมือนกัน”
สิ่งที่นางคิดคือไป๋เจินจูคนนี้มีความสามารถด้วยตัวเอง ทั้งยังหย่าร้างแถมยังมีลูกติด ในขณะที่ฝั่งบ้านตนมีลูกชายวัยหนุ่มยังไม่ได้แต่งงาน หากสนิทสนมกันเกินไปอาจจะนำคำนินทามาสู่ไป๋เจินจูได้
คำนินทาในยุคนี้เป็นมีดที่ฆ่าคนได้ สังคมโหดร้ายต่อผู้หญิงเป็นพิเศษเสียด้วย
ฉีอวิ้นจู๋จึงกล่าวว่า