0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 ลูกคิดพุ่งใส่หน้าฉันแล้ว

เห็นว่าย้ายทะเบียนบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว สวี่อินก็อุ้มลูกชายคนเล็กขึ้นมาหอมฟอดใหญ่

“โธ่ เอ้อร์หวาจื่อ ลูกไม่ได้เป็นบุคคลไร้ทะเบียนแล้วนะ”

หลี่ซิ่วเฟินเช็ดมือทั้งสองข้างกับผ้ากันเปื้อน ก่อนจะรับสมุดทะเบียนบ้านเล่มใหม่เอี่ยมจากมือไป๋เฉิงเสียงมาอย่างทะนุถนอม พร้อมกับถอนใจด้วยความตื้นตัน:

“ดีจริง ๆ ลูก ๆ ของแม่กลายเป็นคนเมืองกันหมดแล้ว”

สวี่อินหัวเราะกล่าว:

“แม่คะ แม่กับพ่อแค่ตัวทะเบียนบ้านอยู่ที่ชนบทเท่านั้นแหละ จริง ๆ ก็เป็นคุณลุงคุณป้าคนเมืองไปแล้วเหมือนกัน”

หลี่ซิ่วเฟินหัวเราะจนน้ำตาไหล:

“จริงด้วย พวกเราก็เป็นคุณลุงคุณป้าคนเมืองแล้วเหมือนกัน”