กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดี
พ่อเฒ่าไป๋ผู้เป็นคนพูดน้อยเองก็พยักหน้าเห็นด้วย
“ปลาตัวนี้ทำออกมาได้ดีจริง รสชาติก็เข้าเนื้อ ทั้งชาทั้งเผ็ด ก้างก็เหลือน้อย ฝีมือของเจินจูเปิดร้านอาหารได้สบาย”
“เปิดร้านอาหารก็ดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวอดตาย” หลี่ซิ่วเฟินเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
ไป๋เหวินปิน ไป๋เหวินเจี๋ย และเด็กคนอื่น ๆ ยิ่งกินกันจนแทบไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย
“อาหญิง ปลาต้มผักดองจานนี้อร่อยมากเลยครับ อาเป็นคนคิดสูตรเองเหรอครับ?”
“อาไปเห็นคนอื่นเขาทำกันมา เลยเรียนรู้มาจากเขาน่ะ”
ไป๋เจินจูไม่กล้ารับความดีความชอบ เพราะปลาต้มผักดองในยุคนี้เริ่มเป็นที่นิยมในหลายพื้นที่แล้ว เพียงแต่คนในชนบทหลายคนยังไม่เคยได้ลิ้มลอง