0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 เงื่อนไขการหย่าร้าง

“สหาย มาสูบบุหรี่หน่อย”

เผยเซี่ยงหยางหยิบบุหรี่จงหัวออกมาอีกซองหนึ่ง แล้วส่งให้เจ้าหน้าที่ชายที่สำนักทะเบียนสมรสคนละมวน ส่วนเขาก็หยิบมาถือไว้มวนหนึ่ง

จากนั้นเขาก็ช่วยจุดไฟให้สหายผู้นั้นแล้วถอนหายใจออกมา:

“ผมเองก็ไม่อยากหย่า แต่พวกคุณคงไม่รู้อะไร ผมไปทำงานต่างแดนตลอด เธออยู่บ้านก็เหมือนหม้ายขันหมาก ผมอยากพาเธอไปเสพสุขด้วยกัน แต่เธอเป็นหญิงชนบท อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ พอไปถึงในเมืองก็มืดแปดด้าน แค่ไปซื้อกับข้าวก็ยังทำตัวเองหลงทางได้ คงไม่ไหวหรอกครับ”

“ผมเลยคิดว่าถือโอกาสตอนที่เธอยังสาวยังแส้ หย่ากันไปเร็ว ๆ ดีกว่า ให้เงินก้อนใหญ่เธอไปสักก้อน ให้เธอไปหาผู้ชายดี ๆ สักคนใช้ชีวิตคู่ต่อ นี่ผมก็ทำเพื่อตัวเธอทั้งนั้น”

เผยเซี่ยงหยางแสดงสีหน้าลำบากใจ

ไป๋เจินจูนั้นเคยเรียนจบมัธยมปลายเชียวนา หากไม่ใช่เพราะเผยเซี่ยงหยางหลอกล่อให้เธอคบหาดูใจ ป่านนี้เธออาจจะสอบติดวิทยาลัยครูแล้วได้เป็นอาจารย์เหมือนพี่ชายคนที่สามอย่างไป๋จิ้งซือไปแล้ว