เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองพิงพาอาศัยกันดูวิดีโอจนจบ
ฉู่เหิงยิ้มพลางพูดว่า “เมื่อก่อนฉันจู้จี้ขนาดนี้เลยเหรอ?”
หวังปิงปิงปิดปากหัวเราะ “ยังมีหน้ามาพูดอีกนะ กลางดึกก็ยังมาชวนฉันคุย ทำเอาฉันนอนไม่เต็มอิ่มเลย!”
ฉู่เหิงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน หลังดูวิดีโอจบเขาถึงได้รู้ว่าที่แท้ตัวเองก็เป็นคนติดแฟนเหมือนกัน!
เวลานั้นหลินเสี่ยวเวยและอีกสองคนที่นั่งดูวิดีโอโมเมนต์หวานชวนอิจฉาของฉู่เหิงกับหวังปิงปิงอยู่ด้านหลัง ต่างง่วงจนแทบไม่ไหว หาวกันไม่หยุด
หลินเสี่ยวเวยมองเวลาแล้วตะโกนบอกหวังปิงปิงว่า “ปิงปิง จะ 5 ทุ่มแล้วนะ พนักงานโรงภาพยนตร์ก็ต้องเลิกงานเหมือนกัน”
“ถ้าอยากหวานกันต่อก็ไปหาโรงแรม เปิดห้อง แล้วจะอ้อนกันแค่ไหนก็ตามสบาย!”
“ช้ากว่านี้ แม้แต่ประตูหอพักก็จะปิดแล้วนะ!”
พอได้ยินคำว่าเปิดห้อง แก้มของหวังปิงปิงก็แดงก่ำยิ่งกว่าเดิม
แค่คิดว่าต้องไปเปิดห้องกับเหิงเหิง หัวใจของหวังปิงปิงก็เต้นเร็วขึ้นทันที