กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังปิงปิงได้โทรศัพท์คืนแล้วกลับมาที่หอพัก
หลินเสี่ยวเวยเพิ่งสระผมเสร็จ กำลังเช็ดผมไปพลางเดินออกมาพลาง แล้วถามว่า “เป็นยังไงบ้างปิงปิง หาโทรศัพท์เจอไหม?”
“ฮิฮิ! ได้คืนมาแล้ว!” หวังปิงปิงกระโดดดีใจอยู่กับที่หนึ่งรอบ ก่อนจะทิ้งตัวกลิ้งขึ้นเตียง ความตึงเครียดก่อนหน้านี้พลันคลายลงหมดสิ้น
“ได้คืนมาก็ดีแล้ว คราวหน้าระวังหน่อยนะ~” หลินเสี่ยวเวยยิ้มกล่าว
หวังปิงปิงนอนอยู่บนเตียง พลางนึกย้อนถึงความรู้สึกที่เพิ่งเผชิญมา
ที่แท้เธอกำลังกังวลเรื่องอะไรกัน?
กำลังกลัวอะไรกัน?
เหิงเหิงเป็นผู้ชายที่ดีมากคนหนึ่งนี่นา!
ทั้งที่เมื่อครู่เธอยังเฝ้ารออยู่แท้ ๆ …
รอให้เหิงเหิงได้เห็นสิ่งที่อยู่ในโทรศัพท์…