เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างทาง หวังปิงปิงอุ้มกระถางไม้อวบน้ำไว้ในมือ คอยมองดูมันตลอดทาง พลางยิ้มโง่ ๆ อย่างมีความสุขจนวางไม่ลง
“ปิงปิง กระถางไม้อวบน้ำนี่ก็ดูธรรมดาออก มีอะไรสวยขนาดนั้นเหรอ?” หลินเสี่ยวเวยอดไม่ได้ที่จะบ่น
“ฮิฮิ ยังไงในใจฉัน มันก็สวยที่สุดอยู่ดี~” หวังปิงปิงพูดอย่างหวานหยด
เพราะนี่คือของที่ฉู่เหิงให้เธอ ขอแค่เป็นของที่ฉู่เหิงให้ เธอก็ชอบทั้งนั้น!
หวังปิงปิงคิดในใจ รอยยิ้มบนใบหน้าหวานยิ่งกว่าเดิม
“ฮึ่ม ๆ ฉันว่านะ ไม่ใช่ดอกไม้สวยหรอก คนให้ต่างหากที่สวย!” หลินเสี่ยวเวยแซว
“รีบบอกมา นายกับคนที่ชื่อฉู่เหิงคนนั้น มีความสัมพันธ์อะไรกัน?”
แววตาของหวังปิงปิงหลบเล็กน้อย ก่อนรีบเปลี่ยนเรื่องทันที “เอ๊ะ ๆ จู่ ๆ ฉันก็หิวนิดหน่อยแล้ว ไปกินข้าวเที่ยงกันเถอะ!”
…
ฉู่เหิงกำลังคิดว่าจะเปลี่ยนสูตรชานมเหล่านี้ให้เป็นเงินได้อย่างไร บางทีการขายสูตรก็นับเป็นวิธีที่ดี!