ตอนที่ 4 พายุของตระกูลลู่

ตอนที่ 4 พายุของตระกูลลู่

"ลู่จิงหยวน แกอธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าเด็กทั้งหมดในห้องนี้มันเรื่องอะไรกัน!"

น้ำเสียงของซ่งว่านชิงเย็นชาเสียจนแทบจะแช่แข็งคนได้

ก่อนที่ลู่จิงหยวนจะได้ทันเอ่ยปาก พี่ชายคนโต ลู่จิงซิง ก็เดินเข้ามาในห้องรับแขก สายตาเฉียบคมกวาดมองเด็กสิบเอ็ดคนในชุดโบราณ เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ

"น้องสี่ นายบ้าไปแล้วหรือไง?"

พี่รอง ลู่จิงเซวียน ยิ่งตรงไปตรงมากว่านั้น

ชายหนุ่มอารมณ์ร้อนคนนี้ถกแขนเสื้อสูทขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แล้วพุ่งเข้าไปหาลู่จิงหยวนไม่กี่ก้าวก็คว้าคอเสื้อของเขาเอาไว้

"พูดมา! เด็กพวกนี้มาจากไหน? นายไปทำเรื่องชั่วช้าอะไรไว้ข้างนอก?"

"สิบเอ็ดคน! ตั้งสิบเอ็ดคน!" พี่สาม ลู่จิงเยี่ยน ดันแว่นตากรอบทองขึ้น พลางเดินมาซ้อนข้างหลังด้วยรอยยิ้มหยัน