กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
“น้องชายเสิ่น รอข้าสักครู่นะ”
ระหว่างเดินผ่านตรอกเล็กแห่งหนึ่ง อวี๋เหมิงก็ชะงักฝีเท้าแล้วหันมาบอกเสิ่นลั่ว
“พี่อวี๋เชิญตามสบาย” เสิ่นลั่วตอบรับ
อวี๋เหมิงก้าวฉับ ๆ เข้าไปในตรอก ก่อนที่ร่างจะลับตาไปอย่างรวดเร็ว
เสิ่นลั่วหยุดยืนกวาดตามองรอบด้าน พลางนึกทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่เพิ่งพานพบมา พร้อมกับครุ่นคิดในใจเงียบ ๆ ว่าเมื่อไปถึงบ้านของอวี๋เหมิงแล้ว ควรจะเอ่ยปากไต่ถามเรื่องที่ค้างคาใจอย่างไรดี
“พี่ชาย ข้าขอร้องล่ะ พอจะแบ่งของกินให้ข้าสักนิดได้ไหม? ข้าไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว”
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด เสียงใสกังวานก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
เสิ่นลั่วหันไปมองตามเสียง จึงเห็นเด็กหญิงตัวน้อยวัยราวเจ็ดแปดขวบยืนทำท่ากล้า ๆ กลัว ๆ อยู่ไม่ไกล