ตอนที่ 27 อาจารย์เซียน

เสิ่นลั่วเห็นเช่นนั้นใจก็กระตุกวูบ กำลังจะหันไปเอ่ยบางอย่างกับชายฉกรรจ์คิ้วพยัคฆ์ แต่สีหน้ากลับแปรเปลี่ยนฉับพลันพร้อมตะโกนลั่น

“หลบไป!”

อวี๋เหมิงเองก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีเงาทะมึนทาบทับลงมาเหนือศีรษะ แต่จะหันกลับไปตอนนี้ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว จึงได้แต่ใช้สองมือกำดาบแน่น ออกแรงจ้วงแทงเฉียงย้อนไปด้านหลังสุดกำลัง

เสียงโลหะปะทะกันดังกังวานแหลม “เช้ง!”

ดาบฟันม้าเล่มใหญ่กว้างในมือของเขากลับถูกหมาป่าสีดำร่างมหึมาที่กระโจนมาถึงตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้กัดงับไว้แน่น เสียงโลหะเสียดสีกันชวนให้เสียวฟันดังขึ้นเป็นระลอก ต่อให้อวี๋เหมิงออกแรงกระชากเพียงใด มันก็ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นก็มีเสียงหักดัง “กร๊อบ” หมาป่าสีดำสะบัดหัวอย่างแรงแล้วขบเขี้ยวแกร่งดั่งเหล็กลงเต็มกำลัง ดาบฟันม้าถูกมันกัดจนหักสะบั้นลงต่อหน้าต่อตา