ตอนที่ 11 ทดสอบยันต์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตั้งท่าขี่ม้านานเกินไป หรือกลั้นหายใจหลายครั้งเกินไปกันแน่ ยามนี้เสิ่นลั่วถึงได้ปวดเมื่อยไปทั้งตัว ศีรษะมึนตื้อปวดหนึบ ราวกับเพิ่งไปทำงานกรรมกรมาทั้งวันก็ไม่ปาน

“ไม่ไหวแล้ว ต้องรีบพักผ่อนเสียที ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้การบำเพ็ญได้ล่าช้าเสียการแน่” เสิ่นลั่วเก็บข้าวของบนโต๊ะอย่างลวก ๆ รวบรวมแผ่นยันต์ไม่กี่แผ่นที่เขียนเสร็จแล้วมาวางเรียงไว้ด้วยกัน จากนั้นก็ปีนขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอนทันที

เขายังไม่ทันดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายด้วยซ้ำ เสียงกรนแผ่วเบาก็ดังขึ้นเสียแล้ว

รุ่งเช้า เสียงนกร้องกลางหุบเขาค่อย ๆ ดังแว่วขึ้นตามลำดับ กังวานใสราวกับเสียงกังวานของน้ำพุ ฟังเสนาะหูยิ่งนัก

แม้ความเหนื่อยล้าจะยังไม่คลายไปจนหมด แต่เสิ่นลั่วก็ยังอาศัยวินัยในตนเองอันเข้มแข็งตื่นขึ้นมาในเวลาเดิมเหมือนทุกวัน