เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
“เปล่าหรอก ข้าอยากลองดูด้วยตัวเอง” เสิ่นลั่วยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยตอบ
เขายังจำได้ว่าเมื่อปีกว่ามาแล้วเคยไปอ้อนวอนนักพรตหลัวให้ช่วยสอนวิชายันต์อาคมให้ตน แต่อาจารย์หลัวที่ปกติค่อนข้างเมตตาปรานีเขากลับสะบัดแขนเสื้อปฏิเสธทันควัน ต่อให้เขาเสนอค่าตอบแทนสูงลิ่วถึงสองร้อยตำลึงทอง อีกฝ่ายก็ยังไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
อาจารย์หลัวชี้แจงอย่างชัดเจนว่า วิชายันต์อาคมที่สืบทอดกันในอารามไม่ใช่วิชาปาหี่ที่พวกนักต้มตุ๋นในยุทธภพใช้หลอกลวงผู้คน หากแต่เป็นวิชาลับที่แท้จริงซึ่งมีเพียงศิษย์สายในผู้มีพลังเวทเท่านั้นจึงจะฝึกฝนได้ อย่าว่าแต่ศิษย์ในนามอย่างเขาเลย แม้แต่ศิษย์สายนอกเต็มตัวก็อย่าได้คิดฝัน
“ได้ ข้าจะซื้อมาให้เจ้า” ไป๋เซียวเทียนฟังจบก็พยักหน้ารับ
“หากเป็นไปได้ ช่วยดูทีว่าที่ภัตตาคารพอจะหาเลือดไก่ตัวผู้กับเลือดสุนัขดำมาได้สักหน่อยไหม” เสิ่นลั่วเห็นเขากำลังจะหมุนตัวเดินไปจึงเอ่ยเสริมขึ้นอีกประโยค