กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 แยกกันลงมือ
“แกนี่เอง?!”
หยางซู่เลิกคิ้ว มือแทบจะยกขึ้นเองโดยอัตโนมัติ
ฝั่งตรงข้าม หลินหวงพอเห็นหยางซู่อีกครั้ง แดนไร้ฝุ่นใต้เท้าก็แทบจะแผ่ขยายออกโดยไม่รู้ตัว
“เดี๋ยว”
แต่สวีป๋ายเถิงกลับพูดขึ้นมาทันใด เรียกให้ทั้งสองคนหยุด
หยางซู่กลับก้มตัวลง เกร็งพร้อมจะพุ่งเข้าใส่ พูดเสียงต่ำ “สวีป๋ายเถิง แกถอยไปหน่อยดีกว่า”
“กูบอกมึงไว้ก่อนเลยนะ ไอ้นี่มันอันตราย ตอนนั้นมันเป็นคนไล่ล่าถานเจิ้น”
แต่สวีป๋ายเถิงกลับทำเป็นไม่ได้ยิน จ้องหลินหวงเขม็ง
“หัวเสือดาว?”