กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 · ลานสี่ประสาน
“อะไรนะ?”
หลินหวงมองพื้นไร้ฝุ่นใต้ฝ่าเท้าตัวเอง
ตอนที่เสียงนั้นดังขึ้นเมื่อครู่ พอคลื่นเสียงแตะเข้ากับบริเวณสีขาวบริสุทธิ์ พื้นไร้ฝุ่นก็หดตัวลงฮวบราวกับหิมะละลาย
หลินหวงรักษาพื้นไร้ฝุ่นไว้ในขนาดสูงสุดไม่ได้เลย จากเดิมที่เคยครอบห้าเมตรก็ถอยร่นแล้วถอยร่นอีก สุดท้ายหดเหลือแค่หนึ่งเมตรถึงพอประคองไว้ได้
[ฝัน] ที่โจวคุนปล่อยออกมา เพลงกล่อมนอนที่เคยดังสนั่นอยู่บนชั้นห้าของตำหนักชิงหลงก็ถูกเสียงนั้นตัดขาดไปเลย จบลงกลางคัน