กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ศพกับรถเข็นแม่บ้าน
หลินหวงขมวดคิ้ว “ไม่มีเสียงเลย?”
เจอผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดเข้าแล้ว ที่เขี่ยบุหรี่ที่โยนออกไปไม่ดังสักแอะ
ถ้าที่เขี่ยบุหรี่แตก ก็ยังพอพิสูจน์ได้ว่าแดนทัณฑ์นี้มีขอบเขต
แต่ตอนนี้ที่เขี่ยบุหรี่นั้นเหมือนหายเข้าไปในหมอกสีเลือดตรง ๆ ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
“หรือว่าขอบเขตของแดนทัณฑ์ไม่ได้ใหญ่เท่าที่ผมคิดไว้?”
หลินหวงยืนอยู่หน้าต่าง จ้องมองหมอกสีเลือดด้านนอก
ถ้าครอบคลุมรัศมีสามกิโลเมตรจริง ก็ไม่น่าจะเงียบขนาดนี้
แล้วที่เขี่ยบุหรี่นั่นก็ควรจะตกถึงพื้นด้วย