กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดาวอุ่นพิรุณ คฤหาสน์เป่าเป้ยที่เต็มไปด้วยกิ่งก้านใบเขียวชอุ่ม
เมื่อเห็นว่าคฤหาสน์ใหญ่โตถึงเพียงนั้น แถมยังอยู่บนพื้นดินและดูสวยงามเป็นพิเศษภายใต้แสงแดด เด็ก ๆ ก็อดร้องอุทานด้วยความดีใจไม่ได้ จากนั้นก็พากันล้อมจิ่วหลิงไว้พลางเจี๊ยวจ๊าวถามคำถามสารพัด
“พี่จิ่วหลิง ที่สวยขนาดนี้ต่อไปจะเป็นบ้านของพวกเราใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว”
“พี่จิ่วหลิง ต้นไม้นั้นใหญ่และสวยมาก ผลไม้บนนั้นเก็บมากินได้ไหม?”
“ได้แน่นอน”
“ว้าว ฉันเหมือนเห็นต้นแอปเปิ้ล แถมยังเป็นต้นแอปเปิ้ลที่ออกลูกแอปเปิ้ลแดง ๆ ใหญ่ ๆ ด้วย มหัศจรรย์มาก!”
“นอกจากต้นแอปเปิ้ลยังมีต้นไม้ออกผลอีกเยอะ รับรองว่าพวกเธอจะได้กินผลไม้สดใหม่ทุกวันเลย”
“แต่ทำไมต้องเรียกว่าคฤหาสน์เป่าเป้ยด้วย? ฉันดูการ์ตูนเห็นเขาเรียกกันว่าปราสาทในฝันอะไรทำนองนั้น!”
เห็นชาร์ลมุมปากกระตุกเล็กน้อยขณะมองป้ายคฤหาสน์ จิ่วหลิงจึงยิ้มจนตาหยีและอธิบายว่า “เพราะคนที่จะเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ล้วนเป็นเจ้าตัวน้อยที่น่ารักที่สุดในเขตดาวสหพันธ์ ฉันเลยตั้งชื่อนี้ไปเลย ฟังเพราะไหม?”