ตอนที่ 132 ขอบคุณของขวัญจากโรงเรียนทหารเมืองหลวง!

“น้องชายลูกพี่ลูกน้อง นักรบเมคาระดับท็อปอย่างนายลงมือกับผู้บัญชาการกับช่างเมคาที่อ่อนแรงจะล้มแบบนี้ นายนี่มันไร้จรรยาบรรณนักสู้เกินไปแล้วนะ!”

ผู้บัญชาการทีมโรงเรียนทหารเมืองหลวง หลิ่วเฉิงเป่ย ขับเมคาถอนหายใจไปพลาง ถอยร่นอย่างรีบร้อนไปพลาง หลบการโจมตีด้วยกระสุนปืนใหญ่จากเมคาขนาดเบาสีขาวของเหลียนอีไม่หยุด

“การไปพูดถึงคุณธรรมยุทธ์กับศัตรูในสมรภูมิ เป็นเรื่องที่คนโง่เท่านั้นถึงจะทำ! แต่ว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของฉันมีค่าสติปัญญาไม่สูงมาแต่ไหนแต่ไร การพูดเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ออกมาก็ถือเป็นเรื่องปกติ!”

ต่อคำพูดนี้ หลิ่วเยี่ยนชิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แต่ในดวงตาไม่มีความยิ้มแม้แต่น้อย ตอนโจมตียิ่งไม่มีการละมือเลย กลับรุนแรงขึ้นอีกหลายส่วน ท่าทางเหมือนอยากจะยิงอีกฝ่ายให้แหลก!

หลิ่วเฉิงเป่ยกับหลิ่วเยี่ยนชิงเปิดลำโพงสาธารณะไว้ ดังนั้นไม่เพียงคนของโรงเรียนทหารเมืองหลวงกับเหลียนอีที่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง แม้แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์ของโรงเรียนทหารเมืองหลวงกับเหลียนอีก็ได้ยินชัดเจน

ที่ได้เห็นรุ่นพี่หลิ่วผู้มักทำตัวมีศีลธรรมเช่นนี้พูดจาเสียดแทงตรง ๆ เผยความไม่ชอบในใจออกมาตรง ๆ จิ่วหลิงอดแปลกใจไม่ได้ ถามอย่างอยากรู้: “รุ่นพี่หลิ่วกับผู้บัญชาการหลิ่วของโรงเรียนทหารเมืองหลวงเป็นพี่น้องลูกพี่ลูกน้องกันจริง ๆ หรือ?”