เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เส้นทางหมายเลขสิบสามของสหพันธ์
มาร์กรายงานด้วยสีหน้าเคารพนอบน้อม “คุณชาย พวกเราเจอกองโจรอวกาศขนาดเล็ก ถึงอุปกรณ์ของพวกมันจะห่วยแตก แต่จำนวนคนก็มีถึง 1,000 คน พวกเราบุกสู้เลยหรือเปิดการกระโดดผ่านรูหนอนดี”
เจียงฉือนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จันทน์ในท่าทีสบาย ๆ มือหนึ่งจิ้มดอกท้อเต้นระบำน้อย ๆ จากดาวลาชี ปากก็เคี้ยวน้ำตาลต้นไม้เหนียวนุ่มอร่อยจากดาวทาซี พอเคี้ยวน้ำตาลต้นไม้หมดแล้วจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ส่งคนของดยุกเบอร์มิงแฮมออกไปให้หมด
ถ้าพวกโจรอวกาศยังฆ่าพวกมันไม่ตาย ก็ให้คนของเราช่วยอีกแรง พวกนั้นรับเงินราชวงศ์ไปเป็นหมาของดยุกเบอร์มิงแฮม จงรักภักดีขนาดนั้น ก็ต้องดูแลให้ดีสักหน่อย”
“รับทราบ คุณชาย”
กวาดตามองดอกท้อเต้นระบำตัวน้อยที่เอียงซ้ายเอียงขวา บิดไปบิดมาอยู่ใต้มือคุณชายของเขา มาร์กกระตุกหางตา ของน่าเกลียดที่แสบตามาก!