ตอนที่ 87 โก่วฟู่กุ้ย ฉันว่านายบ้าไปแล้ว!

“เจียงฉือ นายบาดเจ็บใช่ไหม”

เห็นเขาสีหน้าเฉยเมย จิ่วหลิงจึงผ่อนน้ำเสียงลง พูดถึงสภาพของเขาในตอนนี้อย่างตรงจุด

เจียงฉือชะงักไปครู่หนึ่ง จ้องมองใบหน้างดงามผุดผ่องราวหยกขาวของเธอ ครู่ใหญ่จึงทอดสายตาลงพูดเบา ๆ ว่า

“ตอนนี้คุณชายอย่างผมคือแสงแห่งจักรวรรดิ ได้รับความคลั่งไคล้จากชาวจักรวรรดิหลายหมื่นล้านคน หน่วยคุ้มกันของคุณชายอย่างผมยังล้วนประกอบขึ้นจากยอดฝีมือระดับ S ขึ้นไป แม้แต่แมลงสักตัวก็เข้ามาใกล้ตัวคุณชายอย่างผมไม่ได้ แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่จะบาดเจ็บ”

กวาดตามองใบหน้าซีดเซียวออกจะดูผิดปกติของเขา จิ่วหลิงยกตัวอย่างมาแค่เรื่องเดียว “เมื่อกี้ฉันจับมือนายไว้ แต่นายก็ยังดิ้นหลุดไม่ได้เลย”

พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเจียงฉือก็มืดลงในทันที เขากัดฟันกรามถามว่า “แกนี่มันแรงควายทั้งตัว ผมเคยดิ้นหลุดจากแกตอนไหนกัน”