กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เสี่ยวไป๋ นายจะไปไหน? เราไม่ได้จะกลับไปหาพี่สาวไม่ใช่เหรอ?”
บนใบหน้าอันหยิ่งยโสของเหลยฝานเต็มไปด้วยความตกตะลึง เมื่อครู่นี้เอง โจวหยวนไป๋ที่กำลังพร่ำพูดอยู่ก็จู่ ๆ ปิดปากเงียบ ราวกับกลายเป็นหุ่นยนต์แข็งทื่อ เข้าไปในเมคาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วพุ่งไปยังทิศทางหนึ่ง
แต่ไม่ว่าเขาจะถามอะไร โจวหยวนไป๋ก็เอาแต่ก้มหน้ารีบเดินทาง ไม่ปริปากสักคำ ดูพิลึกพิลั่นอย่างมาก
ด้วยความเป็นห่วงว่าเขาจะเกิดเรื่อง เหลยฝานจึงได้แต่ตามติดอยู่ข้างหลัง
กู้เจียลี่มาถึงริมแม่น้ำ อาศัยเงาสะท้อนบนผิวน้ำจัดแต่งตัวเองเสียใหม่ แม้เธอจะรู้สึกเพียงรังเกียจต่อโจวหยวนไป๋ ไม่มีความชอบแม้แต่น้อย แต่ยังไงก็เป็นฉากสารภาพรัก เธอจะปล่อยให้ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ของอีกฝ่ายเห็นสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงของเธอไม่ได้