กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สนามสอบยามค่ำคืน นักเรียนใหม่หลายพันหลายหมื่นกำลังเศร้าหมอง
แต่แก๊งสามปีศาจผู้ไร้หัวใจกลับแบ่งหน้าที่กันชัดเจนเพื่อต้มอาหารทะเลสุดอร่อยมื้อใหญ่
เหลยฝานรับผิดชอบย่างปลาเก๋าขนาดสองฝ่ามือ โจวหยวนไป๋รับผิดชอบต้มปูทะเลตัวอ้วนกับปลาหมึก ส่วนจิ่วหลิงนั่งจิบน้ำมะพร้าวหวานสดชื่นอย่างสบายใจ
เห็นหน้ากากที่จิ่วหลิงสวมอยู่แตกตรงกลาง เผยริมฝีปากเล็ก ๆ งามสดใสราวเชอร์รี่ หลิ่วเยี่ยนชิงมุมปากกระตุกจนแทบสังเกตไม่เห็น พลางเปิดมะพร้าวอย่างรุนแรง พลางถามอย่างอยากรู้
“รุ่นน้อง เธอคงไม่คิดจะใส่หน้ากากกินปลาย่างด้วยหรอกนะ?”
“เดาสิ!”
“ผมเดาว่าใช่!”
“ยินดีด้วย เดาถูก!”
นึกถึงใบหน้าของเธอใต้หน้ากาก หลิ่วเยี่ยนชิงก็พูดขึ้นมาทันที “แบบนี้ก็ดีนะ จะได้ไม่แย่งซีนเจ้าของงาน!”
โจวหยวนไป๋พยักหน้าเห็นด้วย มีเพียงเหลยฝานที่เงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง แย่งซีนอะไร?