กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดาวเมืองหลวง ในวิลล่าหรูหราของตระกูลกู้
ดวงตาหงส์คู่หนึ่งของกู้จี้เย็นเยียบดั่งดาวเหน็บหนาว เขากวาดตามองจอห้องไลฟ์ขนาดยักษ์ที่กำลังแสดงภาพฉายอยู่อย่างไม่สบอารมณ์
พอเห็นแววตาของกู้เจียลี่มืดมิดน่าเกลียดราวสัตว์ป่าคลั่งที่พร้อมจะเขมือบคน กู้จี้ก็ขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงประชดประชันเจือความเสียดแทง
“พี่รอง นายลากฉันขึ้นมาจากห้องใต้ดิน คงไม่ได้อยากให้ฉันมาดูของปลอมนี่ทำเรื่องโง่ ๆ ใช่ไหม ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการสร้างเมคาให้ผู้มีพระคุณของพี่ใหญ่เลยนะ”
เสวี่ยเยากวาดตามองน้องชายคนที่สามที่แต่งตัวซกมก ส่งกลิ่นโลหะเครื่องจักรทั้งตัวอย่างรังเกียจ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มมารยา
“ใช่ ๆ พี่ใหญ่สำคัญที่สุด ส่วนพี่รองน่ะ ไม่สำคัญเลยสักนิด โยนลงถังขยะไปกู้คืนได้เลย ใช่ไหม”
เหลือบมองพี่รองที่ยิ้มไม่ยิ้ม กู้จี้ก็รับรู้ถึงกลิ่นอายอันตรายได้ในที่สุด เขานวดขมับด้วยความปวดหัว กระตุกมุมปากฝืน ๆ แล้วลดน้ำเสียงลง