ตอนที่ 16 โลกนี้มีคนวิปริตตั้งมาก เพิ่มเขาอีกคนจะเป็นไร?

ดาวไร้นาม 317 ศูนย์หลบภัยท่ายานอวกาศ

“แหม ลูกพี่ พี่โม่ออกไปอีกแล้วเหรอ”

จิ่วหลิงพยักหน้าอย่างเกียจคร้าน พลางไล่ดูข้อมูลบนเครือข่ายดาราสหพันธ์ ดูดซับสามัญสำนึกและข่าวสารล่าสุดของยุคดวงดาวไปอย่างรวดเร็ว

เห็นเจียงโม่ไม่อยู่ โจวหยวนไป๋ก็แอบถอนหายใจโล่งอก ย่องเข้าไปประชิดด้วยท่าทีลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วถามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ลูกพี่ ผมต้องทำยังไงถึงจะเก่งเหมือนลูกพี่”

จิ่วหลิงใช้พลังจิตกวาดมองใบหน้าหวานและแขนขาเรียวบางนุ่มนิ่มของเขา ครุ่นคิดอยู่ไม่กี่วินาที ก็ตอบอย่างจริงจัง “ฝันกลางวันไปเถอะ!”

เห็นเสี่ยวไป๋ทำหน้าตาล่องลอยก่อน พอตั้งสติได้ก็หน้าซีดเป็นไก่ต้ม เหลยฝานกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่จนต้องทุบกำแพง หน่อไม้บนดาว 317 คงถูกพี่ใหญ่ขุดจนเกลี้ยงแล้วกระมัง!

“ฮ่า ๆ ๆ เสี่ยวไป๋ รีบไปฝันกลางวันเดี๋ยวนี้เลยสิ!”