กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดาวไร้นาม 317 เขตทะเลทราย ดวงอาทิตย์แผดเผาอยู่กลางฟ้า จนอากาศบิดเบี้ยว
“ฉันฟังไม่ผิดแน่ เสียงฟ้าร้องดังมาจากด้านบนนี้!” เจียงโม่ชายร่างสูงใหญ่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ
เด็กหนุ่มผมหยิกที่เดินตามหลังเขามาอย่างยากลำบาก พูดเตือนด้วยน้ำเสียงจนปัญญาไปพลาง
“พี่โม่ ดาว 317 ไม่เคยมีฝนตกมานานเกือบสิบปีแล้ว จะมีเสียงฟ้าร้องได้ยังไง? ถ้ายานอวกาศระเบิดยังพอเป็นไปได้มากกว่า”
จู่ ๆ เจียงโม่ก็รู้สึกถึงบางอย่าง จึงเงยหน้าขึ้นทันที
เขาเห็นก้อนบางอย่างร่วงลงมาจากกลางอากาศอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตกกระแทกลงตรงหน้าเขา
“ตึง!”
เจียงโม่ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างแรง ตกใจแทบตาย เมื่อครู่เขาเกือบถูกหาเรื่องเรียกค่าเสียหายแล้ว!