เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 324 รอยแยกแห่งกาลเวลาบนทะเลทราย
"ไม่ดีแล้ว!" เครื่องตรวจจับของซูหว่านฉิงส่งเสียงร้องแหลมเสียดหู "แก่นมารดากำลังดูดซับพลังงานเวลา! มันจะทำให้เส้นกาลเวลาทั้งหมดย้อนกลับไปสู่ 'ยุคที่ผู้กลืนกินครอบครอง'!"
"ต้องหยุดมันให้ได้!" ฮุยเยี่ยนพุ่งเข้าหาแก่นมารดา รอยสักเปลวเพลิงกลายเป็นกำแพงไฟ แต่กลับถูกหมอกดำที่แก่นมารดาปล่อยออกมากัดกร่อนจนหมดสิ้น บนแขนของเขาปรากฏรอยไหม้ขึ้นทันที "เจ้านี่น่ากลัวกว่าร่างแยกแก่นดารามืดเสียอีก!"
"ใช้ 'การสั่นพ้องทางอารมณ์'!" สายคริสตัลของเสี่ยวอิงแผ่ออกมาทันที แก่นดาราตื่นรู้สิบสามเม็ดกับแก่นดาราพิทักษ์ยิงลำแสงพร้อมกัน ห่อหุ้มแก่นดาราแห่งกาลเวลาไว้ น้องสาวจับมือเสี่ยวอิง แก่นดาราสีเงินม่วงกับแก่นดาราพิทักษ์สีดำสั่นพ้องกัน ส่งเสียงกังวานใส "แก่นแท้ของแก่นดาราคือความทรงจำ เวลาคือภาชนะรองรับความทรงจำ——เราต้องทำให้แก่นมารดา 'ระลึก' ถึงความรู้สึกที่เคยถูกความรักโอบล้อม!"
------
ขณะที่ลำแสงของแก่นดาราซึมเข้าไปในแก่นดาราแห่งกาลเวลา หมอกดำของแก่นมารดาก็เริ่มปั่นป่วน มันส่งเสียงกรีดร้องแหลม ซึ่งปะปนไปด้วยเสียงนับไม่ถ้วน
"ฉันคือร่างทดลองที่ถูกทอดทิ้ง ไม่มีใครรักฉัน!"
"ฉันคือเด็กกำพร้าที่สูญเสียพ่อแม่ในสงคราม โลกมีแต่ความโหดร้ายต่อฉัน!"
"ฉันคือชีวิตกลไกที่ถูกแก่นดาราย้อนกัดกิน การมีชีวิตอยู่มีแต่ความทรมาน!"