กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 ร่วงสู่ความว่างเปล่า
—เมื่อย่างเท้าเข้าสู่โลกแห่งความมืดในชั่วพริบตา กฎแห่งกาลเวลาและอวกาศเริ่มบิดเบี้ยว แสงริบหรี่ทุกหยาดหยดล้วนแบกรับการตัดสินใจที่เป็นความตายหรือความเป็นอยู่—
------
ขณะที่หลี่หมิงผลักประตูทมิฬบานนั้นออก แรงดูดที่รุนแรงยิ่งกว่าระเบียงเงามืดหลายเท่าก็กลืนกินเขาทั้งคน เขารู้สึกร่างกายกำลังถูกมือเย็นยะเยือกนับไม่ถ้วนฉีกกระชาก จิตสำนึกจมดิ่งลงในความว่างเปล่าอย่างต่อเนื่อง ราวกับร่วงหล่นสู่ความโกลาหลก่อนจักรวาลถือกำเนิด เสียงร้องแผ่วเบาของน้องสาวดังขึ้นข้างหู พี่ชาย......เสียงนั้นใกล้บ้างไกลบ้าง ราวกับกั้นด้วยกระจกที่แตกสลาย