เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 292 เสียงกระซิบในรอยแยก
——เมื่อรากฐานแห่งความไว้ใจเริ่มพังทลาย แม้แต่ลมหายใจก็กลายเป็นเดิมพันที่อันตราย——
------
【ตอนที่หนึ่ง เสียงระฆังเที่ยงคืน】
เสียงระฆังเที่ยงคืนก้องกังวานเหนือสถาบันราตรีทมิฬ เสียงนั้นหนักอึ้งและยาวนาน ราวกับเป็นเสียงเรียกจากก้นบึ้งนรก หลี่หมิงยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องพัก มองออกไปนอกหน้าต่างที่แสงจันทร์สาดส่องทั่วบริเวณโรงเรียน ในใจพลันผุดความรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก ประตูเงินอุ่นขึ้นเล็กน้อยในฝ่ามือเขา แต่ภาพที่สะท้อนออกมากลับพร่ามัว มีเพียงร่างเลือนรางของน้องสาวที่ปรากฏราง ๆ ในความมืด ยื่นมือมาหาเขา ริมฝีปากดูเหมือนกำลังพูดอะไรบางอย่าง แต่ฟังไม่ได้ยิน
อาเหิงและฮุยเยี่ยนนั่งอยู่ที่ขอบเตียงห้องพักคนละข้าง ในแววตาทั้งคู่เผยความระแวดระวังออกมา เถาวัลย์ของอาเหิงขยับเขยื้อนเบา ๆ อยู่ข้างเตียง ราวกับกำลังรับรู้ถึงอันตรายรอบด้าน เปลวเพลิงของฮุยเยี่ยนกะพริบอยู่ที่ปลายนิ้ว พร้อมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
"เสียงระฆังนี้..." ฮุยเยี่ยนทำลายความเงียบ "รู้สึกว่าต่างจากคราวก่อน"
อาเหิงพยักหน้า "ดูเหมือนมีพลังชั่วร้ายบางอย่างแฝงอยู่ ทำให้ใจคนหวั่น ๆ"