กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 269 แก่นการเล่าเรื่อง
หลี่หมิงผุดลุกขึ้นนั่งทันที เตียงไม้ในโรงเตี๊ยมส่งเสียงลั่นเอี๊ยดเบา ๆ นอกหน้าต่าง รุ่งเช้าของเมืองหมอกมายาเคลือบอยู่ในม่านหมอกบาง ๆ เสียงนกร้องสดใสไพเราะ ราวกับว่าพระอาทิตย์ยามเย็นสีโลหิตและนครโบราณรัตติกาลนิรันดร์เมื่อวานเป็นเพียงความฝันอันพิลึกพิลั่น แต่รอยแผลเป็นกลางฝ่ามือยังคงอยู่ อุ่นและชัดเจน ราวกับคำเตือนอันไร้เสียง