กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 260 บทสุดท้ายแห่งจันทราโลหิต
จันทร์โลหิตหยุดนิ่งกลางฟ้า ราวกับดวงตาที่ถูกตอกตรึงไว้บนม่านราตรีสีดำ
ในส่วนลึกของรูม่านตา รอยแยกแห่งขุนเขากลับฉีกกำแพงกั้นสุดท้ายออก เผยให้เห็นความว่างอันไร้ก้นบึ้ง
ตราประทับจันทราย้อนบนอกของหลี่หมิงร้อนผ่าว นับถอยหลังเหลือเพียงคืนเดียวสุดท้าย
ในเถ้าธุลีของซากต้นไม้ปรสิต ต้นกล้าสีขาวบริสุทธิ์พลิ้วไหวเบา ๆ เศษเสี้ยวความว่างเปล่าที่รากพันอยู่ส่งเสียงร่ำไห้แผ่วเบาราวเส้นด้าย
นั่นคือความทรงจำแห่งอนาคตที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือ