กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 258 ดักแด้แห่งความทรงจำ
พลบค่ำแผ่คลุมลงมาราวกับแผ่นดีบุกที่ถูกขยำแล้วค่อย ๆ คลี่จากท้องฟ้า ณ ชายแดนของป่าหมอกสีเทา ทะเลสาบที่เศษเสี้ยวความทรงจำชิ้นแรกเคยหลับใหลอยู่พลันเดือดพล่าน ผิวน้ำเปลี่ยนเป็นกระจกบานเล็กนับร้อยล้านบาน แต่ละบานสะท้อนภาพใบหน้าเดียวกัน—นักลารอยแผลรุ่นแรก “หลีซิง”
ในชั่วพริบตาที่นางลืมตา ผิวน้ำก็แยกออกเป็นร่องราวรูม่านตาแนวตั้ง และจากร่องนั้นก็ยื่นดักแด้ขนาดยักษ์ที่ถักทอจากเส้นใยความทรงจำออกมา ผิวของดักแด้หมุนวนด้วยจุดแสงสามสี—แดงฉาน ครามเข้ม และดำสนิท—ราวกับเส้นเลือดที่โผล่พ้นผิวหัวใจ
เมื่อหลี่หมิงและอีกสองคนมาถึง ดักแด้ก็สูงถึงสิบจั้งแล้ว