กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 แตรแห่งการออกเดินทาง
เศษผลึกแขวนนิ่งอยู่กลางประตูแสง ราวกับหัวใจที่กาลเวลาผนึกไว้ เมื่อฝ่ามือของทั้งสามแนบชิดกัน มันก็เปล่งเสียง "ตูม—ตูม—" เป็นจังหวะเดียวกับเสียงหัวใจ หลี่หมิงรู้สึกว่ากระแสน้ำนั้นไม่เย็นยะเยือกอีกต่อไป หากแต่มีอุณหภูมิของธารน้ำต้นฤดูใบไม้ผลิ ชะล้างผ่านท้องธารที่แห้งผากทุกสาย
ดวงตาขวาของอาเหิงสะท้อนภาพที่เก่าแก่กว่าเดิม นักล่ารอยแผลรุ่นแรกมิใช่ยอดนักรบ หากแต่เป็นมารดาผู้สูญเสียบุตรสาว นางแกะสลักโลงน้ำแข็งด้วยพลังแห่งความทรงจำในดินแดนกลางวันนิรันดร์ ให้เสียงหัวเราะของบุตรสาวก้องกังวานอยู่ในแสงออโรราตลอดกาล