กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 211 บทเพลงทองสัมฤทธิ์
แสงภายในห้องหินค่อย ๆ สลายหายไป หลี่หมิงพบว่าตัวเองคุกเข่าอยู่บนพื้น ทั้งสองมือยังคงอยู่ในท่าที่เหยียดไปข้างหน้า ข้อมือของหลินเซี่ยถูกมือสีดำสนิทมือหนึ่งกำไว้แน่น ผิวของเธอกำลังกลายเป็นโปร่งใสในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ภายในเส้นเลือดมีหมอกสีดำไหลเวียนอยู่
หลี่หมิงคำรามออกมา แต่ก็พบว่าตัวเองขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว เสียงของผู้สังเกตการณ์ก้องกังวานอยู่ในสมอง ตอนนี้ เธอกำลังจะกลายเป็นภาชนะรองรับวิญญาณใหม่ของเทาเที่ย...
แขนสีดำเริ่มดึงหลินเซี่ยไปยังรอยแยกบนแท่นหิน หลี่หมิงรู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ ความรู้สึกนี้คุ้นเคยเกินไป ราวกับคืนนั้นเมื่อสิบสี่ปีก่อน ที่เขามองดูเพื่อนนักเรียนทีละคนหายเข้าไปในรอยแยกแห่งเวลา...