เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202 แฟลชแบ็ก·หลุมโบราณคดีโรงเรียนมัธยมชิงเถิง
หลี่หมิงยืนอยู่กลางแท่นบูชา จี้หยกในมือแผดเผาฝ่ามือของเขา จี้นั้น—เขาเคยเห็นมันในวังวนเวลานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเข้าใจความหมายของมันอย่างแท้จริง ในขณะนี้ มันกำลังเปล่งแสงสีครามประหลาด ราวกับตอบรับการเรียกของบางสิ่งอันเก่าแก่
อาซือหนาหยุนถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนสำริดไว้กับโลงศพแน่นหนา ร่างกายของเธอสั่นระริกเล็กน้อยภายใต้แรงบีบของโซ่ เส้นแสงสีครามที่เลื้อยอยู่ beneath ผิวหนังราวกับแม่น้ำที่มีชีวิต บางครั้งสว่างวาบ บางครั้งมืดมัว ดวงตาของเธอ—ดวงตาคู่นั้นที่เคยอ่อนโยนดั่งน้ำ ในตอนนี้กลับเหลือเพียงความเย็นชาและความบ้าคลั่ง
ทำไม... หลี่หมิงถามด้วยเสียงสั่นเครือ เสียงแหบพร่าไม่เหมือนของตนเอง ทำไมต้องทำแบบนี้?
อาซือหนาหยุน—หรืออีกนัยหนึ่ง ตัวตนที่สิงอยู่ในร่างกายของเธอ—ปล่อยเสียงหัวเราะแหลมสูง เสียงหัวเราะนั้นราวกับโลหะขูดกระจก แทงเข้าไปในแก้วหูจนเจ็บปวด