กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ระฆังมรณะเที่ยงคืนแห่งเมืองหวงเฉวียน
เมืองหวงเฉวียน เมืองเล็กชายแดนที่แม้แต่ชื่อก็ยังหาไม่เจอบนแผนที่
หลี่หมิงยืนอยู่หน้าศิลาจารึกที่ปากทางเข้าเมือง ปลายนิ้วลูบไล้ศิลาจารึกที่ผุกร่อนแผ่นนั้นเบาๆ บนนั้นสลักอักษรสี่ตัวที่เลือนรางว่า "เมืองแห่งหวงเฉวียน"
"ที่นี่...คือที่ที่ฮุยเยี่ยนพูดถึงสินะ" เขาพึมพำกับตัวเอง
เมืองเล็กแห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาอันประหลาด ท้องฟ้าครึ้มตลอดเวลา ดวงอาทิตย์ราวกับถูกบางสิ่งกลืนกินไปเหลือเพียงแสงเรืองรองจางๆ อาคารในเมืองส่วนใหญ่เป็นตึกอิฐเก่าสไตล์ศตวรรษก่อน ผนังเต็มไปด้วยเถาวัลย์ กระจกหน้าต่างแตกกระจายส่วนใหญ่ ราวกับถูกบางพลังทุบจนแหลก