0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 ปริศนาคัมภีร์ตกค้าง

หลี่หมิงยืนอยู่ในร้านหนังสือเก่า ปลายนิ้วของเขายังคงสัมผัสถึงคัมภีร์วิชาดมวิญญาณม้วนนั้น กระดาษที่ขาดวิ่นสะท้อนแสงสีเหลืองอ่อนยามต้องแดด แต่ตัวอักษรไม่กี่บรรทัดที่หลงเหลืออยู่กลับดังก้องในใจเขาเหมือนฟ้าผ่า

สายสืบดมวิญญาณ ถือกำเนิดจากปราณขุ่นและปราณใสแห่งฟ้าดิน กลิ่นของมันสามารถจำแนกดวงจิต ลมหายใจของมันสามารถยึดกุมหัวใจและจิตวิญญาณ...

เจ้าของร้านหนังสือหรี่ตา ราวกับมองทะลุความคิดของเขา ท่านลูกค้า หนังสือเล่มนี้ไม่ได้บันทึกเพียงวิชาเวทมนตร์ เขาลดเสียงลง เมื่อร้อยปีก่อน มีพระรูปหนึ่งถือหนังสือเล่มนี้ตามหาทายาทของผู้ใช้วิชาดมวิญญาณ กล่าวว่า 'เรื่องผิดศีลธรรมในใต้หล้ายังไม่สิ้นสุด วิชาดมวิญญาณจึงตัดขาดไม่ได้'... แต่สุดท้าย พระรูปนั้นกลับสำรอกเลือดตายอยู่หน้าด่านภูเขาหมั่ง

ใจหลี่หมิงสะเทือน ภูเขาหมั่ง?

เจ้าของร้านยิ้มอย่างมีนัย ใช่แล้ว ด่านภูเขาหมั่ง ภูตกลืนปราณที่เฝ้าด่านนั้น...ไม่น่าจะเป็นภูตธรรมดา

------

เมฆหมอกบนภูเขาหมั่งยังคงเหมือนเดิม แต่ที่ด่านกลับว่างเปล่าไร้ผู้คน หลี่หมิงยืนอยู่ตรงจุดที่เคยสนทนากับภูตกลืนปราณเมื่อครั้งก่อน ลมภูเขาโชยผ่าน เสียงสนั่นของป่าสนดังเป็นระลอก

ท่านผู้อาวุโส...ยังอยู่หรือไม่?