กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 กลิ่นเน่าของผีกินเนื้อ
——กลิ่นซากเน่า
หลี่หมิงกับอาเหิงเพิ่งเดินพ้นสนามกีฬา กลิ่นเน่าเหม็นฉุนก็พัดเข้าหน้าทันที
กลิ่นนี้... อาเหิงปิดจมูกและปาก หน้าซีดเผือด ราวกับซากสัตว์ที่ตายมาหลายวัน
หลี่หมิงหรี่ตา: ผีกินเนื้อ
หนึ่งในร้อยภูตผีทั้งสามสิบหกที่บันทึกไว้ในพระสูตรระลึกธรรมแท้ มันกินซากสัตว์ที่ตายแล้วโดยเฉพาะ และในร่างกายมันมีเชื้อพิษร้ายแรง
พวกเขาตามกลิ่นไปจนถึงคลังร้างแห่งหนึ่งบนเนินหลังโรงเรียน
ของเหลวเหนียวสีดำซึมออกมาจากร่องประตู มุมกำแพงมีซากแมวป่ากองอยู่หลายตัว ขนร่วงหลุด เครื่องในโผล่ออกมา
ผิดปกติ... หลี่หมิงย่อตัวลงตรวจซาก แมวพวกนี้ตายมาไม่เกินสามวัน แต่ระดับการเน่าเปื่อยเหมือนถูกวางทิ้งไว้เป็นเดือน