เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 เสียงร้องยามค่ำคืนสะพรึงวิญญาณ
——เพลงกล่อมเด็กยามเที่ยงคืน
เมืองใต้ผืนฟ้ายามราตรีเงียบจนน่าขนลุก มีเพียงหน้าต่างห้องพักของหลี่หมิงที่ยังมีแสงริบหรี่ลอดออกมา เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะอย่างอ่อนล้า พลางนึกถึงเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นติดต่อกันหลายวันมานี้ ทันใดนั้น เสียงเพลงกล่อมเด็กที่ไพเราะแต่แฝงความ eerie ก็ดังมาจากนอกหน้าต่าง
“นอนเถิด นอนเถิด เจ้าตัวน้อยที่น่ารักของแม่...”
หลี่หมิงผุดลุกขึ้นยืนทันที เดินไปที่หน้าต่างแล้วมองออกไป เห็นเด็กชายวัยประมาณเจ็ดแปดขวบยืนอยู่ใต้โคมไฟถนนข้างล่าง กระโดดโลดเต้นพลางฮัมเพลงกล่อมเด็กนี้ ใบหน้าของเด็กชายขาวซีดราวกระดาษ ดวงตาส่องประกายประหลาด ยามกระโดดไปมา เงาถูกทอดยาวบิดเบี้ยวเป็นรูปร่างพิลึกพิลั่น
“ผีเด็ก...” ใจหลี่หมิงกระตุกวูบ รีบปิดหน้าต่าง แต่เสียงเพลงกล่อมเด็กกลับทะลุผ่านหน้าต่างเข้ามาในหูของเขาอย่างชัดเจน
“นอนเถิด นอนเถิด เจ้าตัวน้อยในความฝันของเจ้า...”