เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56 เสียงกระซิบจากที่ไกล
— ลมในถิ่นทุรกันดารพัดฝุ่นขึ้นฟุ้ง ปัดผ่านหญ้าป่าริมทางที่แห้งเหี่ยว ฮุยเยี่ยนยืนอยู่ตรงชายขอบเมืองเล็ก เปลวเพลิงใต้เท้าแปรสภาพเป็นแสงสีน้ำเงินเรืองรอง เส้นทางที่ทอดสู่แดนไกลนั้นสว่างขึ้นเพราะมัน ไม่มีใครล่วงรู้ว่าการเผาไหม้ครั้งนี้จะนำไปสู่ที่ใด แต่การมีอยู่ของมันกำหนดไว้แล้วว่ามันย่อมไม่อาจเมินเฉยต่อเสียงเรียกนั้นได้
——เสียงเรียกจากถิ่นทุรกันดาร——
ถิ่นทุรกันดารอันไกลโพ้นซ่อนเรื่องราวนับไม่ถ้วนที่ผู้คนลืมเลือนไว้ลึกในนั้น ครั้งหนึ่งที่นั่นเคยเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิต แต่บัดนี้กลับกลายเป็นดินแดนแห่งเสียงกระซิบของเรื่องหลอน ยามแสงจันทร์โปรยลงมา ระหว่างทุ่งหญ้าจะปรากฏเปลวไฟเขียวเรืองรอง และจากป้ายหลุมศพที่ร้างไร้ผู้มาเยือนจะเล็ดลอดเสียงครวญครางแผ่วเบาออกมา ผู้คนในท้องถิ่นไม่เคยเข้าใกล้ถิ่นทุรกันดาร เพราะที่นั่นคือต้นกำเนิดของเรื่องหลอน เป็นจุดบรรจบของโลกจริงกับความว่างเปล่า