0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 การย้อนกลับของภาพส่งวิญญาณ

ผู้เฝ้ามองสะบัดเงาสะท้อนของตนอย่างรุนแรง พยายาม entwine เถ้าธุลีและซากกำแพงที่หลงเหลืออยู่ในซากปรักหักพังแห่งกาลเวลาให้ประกอบกันเป็นกำแพงกั้น วางกั้นระหว่างเป้าหมายหมายเลข 102 กับภาพส่งวิญญาณตรงกลาง กระนั้น หนุ่มน้อยเพียงแค่ยกมือซ้ายขึ้น—มือซ้ายที่ลุกไหม้เต็มที่นั้น เปล่งแสงโค้งดุจรอยแยกสีดำสนิทออกมา ชั่วพริบตา กำแพงที่ผู้เฝ้ามองสร้างขึ้นก็แตกกระจายราวกับแก้วเปราะบาง

"ผู้เฝ้ามอง" หนุ่มน้อยเอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ เสียงต่ำหนักดั่งเสียงระฆัง และแฝงการเย้ยหยันที่มิอาจมองข้าม "เจ้าไม่ควรเฝ้าซากเศษพวกนี้มาตั้งนานแล้ว ในเมื่อหลี่หมิงเองก็ยินยอมที่จะคืนตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของซากปรักหักพังให้แก่กาลเวลา แล้วเจ้ายังยึดติดกับเศษซากพวกนี้ไปทำไม?"

"ไม่ยึดติด…ก็ไม่มีการดำรงอยู่"