กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1002 ข้าชื่ออันรั่วซู่ สิ้นชีพ
เศษแผ่นดินที่แตกสลายลอยอยู่ในห้วงว่างเปล่า
ซากดาวฤกษ์ที่ดับสูญไปแล้วแผ่แสงสนธยาสีแดงคล้ำเป็นครั้งสุดท้ายอยู่ไกลออกไป
ซากอารยธรรมกระจัดกระจายอยู่ทุกมุมของซิงไห่
เสาหินหัก โถงเทพพังทลาย ซากยานดาราที่ถูกพลังบางอย่างผ่าออกจากตรงกลางอย่างเรียบกริบ
พวกมันลอยอยู่อย่างเงียบงัน ราวกับป้ายหลุมศพที่ถูกลืมเลือนมานับล้านปี
นางไม่รู้ว่าตนยืนอยู่ในห้วงดาราแห่งนั้นนานเท่าไร
นางเหินกลับไปยังเทียนถิง แล้วมายืนต่อหน้าอาจารย์
“อาจารย์”
เสียงของอาจารย์ยังคงเนิบช้าและอ่อนโยน “ตอนนี้เธอรู้แล้ว”