กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 970 มาแล้วก็อย่าคิดกลับไป เหลยถิงยาต๋าไหลซือ!
“ฮ่า ๆ—!!!”
เสี่ยวเสวี่ยตื่นเต้นจนกระโดดลุกขึ้นจากก้อนหิน
เธอเงยหน้ามองรอยแยกบนท้องฟ้าที่ถูกหอกอสนีฉีกออก
ดวงตาสีแดงคล้ำคู่นั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและชื่นชมที่กดไว้ไม่มิด
“พี่ชาย! ทำได้ยังไง! แค่หอกเดียว! หอกเดียวเท่านั้น! ไอ้คนที่ลอบยิงยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกฆ่าแล้ว!”
คุกสายฟ้าลอยอยู่บนไหล่ของซูอู๋จี้ ก้อนเหลยถิงสีม่วงดำสั่นไหวอย่างรุนแรง ดวงตาที่เหมือนจุดแสงเบิกกว้าง
มันรับรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่แล้ว
ตั้งแต่ซูอู๋จี้รับลูกธนูด้วยมือเปล่า จนกระทั่งขว้างหอกอสนีสังหารซุ่ยซิง
กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วจนแม้แต่วิญญาณอาวุธอย่างมันยังเกือบตั้งตัวไม่ทัน