กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 842 อวตารเจ็ดพุทธ หนวกหูจริง พวกแกอยู่ที่นี่ให้หมด
ตูม!
ร่างของตู้เอ้อตี้จ้างระเบิด กลายเป็นหมอกเลือดปกคลุมถนนทั้งสาย
ในหมอกมีเสียงร้องไห้ เสียงหัวเราะ เสียงสวดมนต์ และเสียงกรีดร้อง
หยดหมอกเลือดทุกหยดมีใบหน้าหนึ่งใบหน้า ใบหน้าทุกใบกำลังร้องไห้
ไม่ได้ร้องไห้เพื่อตัวเอง แต่ร้องไห้เพื่อสรรพชีวิต
ร้องไห้ให้คนที่ถูกอสูรมารกิน ร้องไห้ให้คนที่ถูกแดนพุทธเลี้ยงไว้ในกรง
ร้องไห้ให้คนที่ตายระหว่างทาง ตายบนเตียง และตายในครรภ์มารดา
ความยึดติดของวิญญาณนับไม่ถ้วน ความทุกข์ระทมที่สะสมมานับล้านปี กดทับบ่าของซูอู๋จี้
“ตู้เอ้อ…ตู้เอ้อ…”