กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 652 พรุ่งนี้ บางทีท้องฟ้าอาจแจ่มใส — กลับสู่ปัจจุบัน
นครหลวง ระเบียงที่พัก
บุหรี่ที่คีบอยู่ระหว่างนิ้วของซูอู๋จี้มอดไหม้จนเกือบหมดแล้ว
เขาส่ายหน้าเบา ๆ สูดควันเฮือกสุดท้ายเข้าปอด ก่อนค่อย ๆ พ่นออกมา
วงควันสีขาวสลายไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางสายลมยามค่ำ
“แก่แล้วจริง ๆ ถึงได้คิดนานขนาดนี้”
เขาพูดเสียงเบากับตัวเอง น้ำเสียงนั้นฟังชัดเป็นพิเศษในค่ำคืนอันเงียบสงัด
“ช่างเถอะ”
เขาดับบุหรี่ แล้วโยนก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะเล็กข้าง ๆ
จากนั้นก็หันหลัง เตรียมกลับเข้าห้องไปอาบน้ำแล้วหาอะไรกิน