กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 เดี๋ยวนะ เธอเข้าใจคำว่าฝึกของฉันหรือเปล่า
“เอ่อ…”
หลินเสี่ยวหยู่มองรอบตัวอย่างงุนงง แล้วพบว่าทุกคนกำลังมองเธอด้วยสายตาซับซ้อนอย่างยิ่ง
ปะปนทั้งความประหลาดใจ ความอยากรู้อยากเห็น และความยำเกรงเล็กน้อย
เธอจึงทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าเล็ก ๆ แดงเรื่อขึ้นมานิดหน่อย
กำหมัดโดยไม่รู้ตัว เสียงเบาราวยุง
“เอ่อ ฉัน…ฉันจริง ๆ แล้ว…”
“เสี่ยวหยู่~!!!”
เธอยังพูดไม่ทันจบ เสิ่นอวี่เชียนเสวี่ยก็พุ่งเข้ามาราวกับสายลม กอดเธอไว้แน่น
เสียงสั่นเครือด้วยความกลัวที่เพิ่งคลายลง ตะโกนเสียงดัง