กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 ได้ แต่ขอลาออกก่อน
เลิ่งเยว่ข่มแรงกระตุ้นที่จะลงมือไว้ เสียงเย็นเยียบเสียดกระดูก “หมายความว่ายังไง?”
“ก็หมายความว่า…”
เจียเสี่ยวลากเสียงยาว ใบหน้าเผยรอยยิ้มโหดเหี้ยมปนหยอกเย้า
วินาทีต่อมา—
แผละ!!
เสียงประหลาดชวนขนลุก ราวกับเนื้อหนังถูกฉีกแล้วฝืนประสานเข้าด้วยกัน
ดังขึ้นจากบริเวณลำคอของเลิ่งจวิ้นซาน!
ภายใต้สายตาของเลิ่งเยว่ที่หดแคบลงอย่างฉับพลัน
ผิวหนังด้านข้างคอของพ่อเธอกระเพื่อมยุบยิบ