กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 หาไม่เจอก็พาทุกคนออกไปหมดเลยสิ
“หา? หัวหน้า?! เป็นคุณเองเหรอ?!”
“คุณ!! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?!”
ดวงตาของหลินเสี่ยวหยู่เบิกกว้างขึ้นทันที
ความยินดีอย่างท่วมท้นสลายความตึงเครียดและความไม่สบายใจที่วนเวียนอยู่ในใจไปก่อนหน้านี้
เสิ่นอวี่เชียนเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยกมือปิดปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ไม่ใช่สิ ซูอู๋จี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
นี่มัน...หรือจะเป็นพรหมลิขิต?
ซูอู๋จี้เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ในป้อมยามอย่างเกียจคร้าน
เขายักไหล่แล้วตอบเสียงเรียบ “ฉันต้องใช้เวลาสักหน่อยในการปรับตัวและวิเคราะห์โครงสร้างพื้นฐานของกฎเกมที่นี่”